22 febrero 2006

Rompéuseme a televisión,
agora fico queda
ollando pra ó inanimado.

O silencio penoso,
coma alaridos de can moribundo.

Rompéuse a tele de pena.

Perdín a manta da cama,
No medio da rua,
Agora paso frío polas noites.

Rompín tamen o vaso da auga,
E estou sedienta polas noites.

Esquencín a paciencia,
Asi que agora fico esperta cada noite,
Tremando de sede.