Eu poño, ti pos, él pon.

Recorto divertida a seguinte foto do xornal:
É un edificio da Habana, Cuba. O cartel puxoo un ianqui afincado, o xefe da Oficina de Intereses de EEUU na illa. O nome da delegación si que non sei quén o puxo.
Logo, o Comandante da vexiga infinita, plantou ao carón do lugar, a modo de contestación, varios cartéis ben riquiños con explícitas fotos das torturas en Irak ¡Toma!. Cuán elegante e costoso é o diálogo por aqueles lares, e por estes.
Duas páxinas máis tarde da foto, leo tamén divertida uns titulares sobre o país que impide polos Dereitos Humáns:
Ejecutado en California un hombre de 76 años ciego, sordo, diabético y en silla de ruedas.
Bush, demandado por mandar espiar a los norteamericanos.
Kenia, sola frente el hambre.
kenia, Kenia, Kenia. A terra dos safaris e as árbores de copa plana, coma setas xigantes. Ese pintoresco país onde os guías turísticos explican con voz monótona: Señores y Señoras, mantengan sus brazos dentro de los límites del vehículo, de lo contrario podrían sufrir una mordedura fatal de niño famélico, gracias.
