Naska Mosnikoff

Xeralmente, estou máis a gusto cos nenos pequenos, cos vellos e cos animáis (quitando os gatos, que semellan impredecibles de unllas longas), que con xente da miña idade.
Incluso sinto un interese anormal polos maiores; polo orde das suas casas, polos seus tesouros e segredos, porque ainda saben facer cando eu soamente sei mercar...Cáenme ben.

En parte por esta tara miña, e en parte por que é soberbia, flipéi con Naska Mosnikoff. A Koltta máis vella do mundo e fantástico persoaxe da novela O BOSQUE DOS RAPOSOS AFORCADOS de Arto Paasilinna.

Gracias ao libro de rinoceronte, puiden sobrelevar exemplarmente as máis de seis horas que se emplean en ir e voltar de Vigo, se é que vives na Coruña e viaxas no tren rexional, Orient Express, que lle cede o paso a canta vaca ten a ben cruzar a vía.

Gracias a Naska e a Arto, rompín a rir varias veces, desconcentrando á rapaza da miña idade que viaxou no asiento contiguo. Mirábame molesta e polo baixo nun xesto nervioso; comprensible vendo que ela adicaba as horas da travesía dun venres pola noite a estudiar un libro sobre esquemas de circuitos electrónicos.
Así a todo deille un donete, e aceptou.