Rompéuseme a televisión,
agora fico queda
ollando pra ó inanimado.
O silencio penoso,
coma alaridos de can moribundo.
Rompéuse a tele de pena.
Perdín a manta da cama,
No medio da rua,
Agora paso frío polas noites.
Rompín tamen o vaso da auga,
E estou sedienta polas noites.
Esquencín a paciencia,
Asi que agora fico esperta cada noite,
Tremando de sede.
agora fico queda
ollando pra ó inanimado.
O silencio penoso,
coma alaridos de can moribundo.
Rompéuse a tele de pena.
Perdín a manta da cama,
No medio da rua,
Agora paso frío polas noites.
Rompín tamen o vaso da auga,
E estou sedienta polas noites.
Esquencín a paciencia,
Asi que agora fico esperta cada noite,
Tremando de sede.
